امروز دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷

قانون علاقمندی به تخصص زدایی از جلسات

اول فکر می کردم این قانون مربوط به جلساتی است که من در آن شرکت می کنم. بعدا و در اشتراک گذاری تجارب با سایر دوستان متوجه شدم که این قانون در کلیه جلسات صنعت برق صادق است. مثلا یادم می آید که در جلسات تخصصی اتصالات سست فقط و فقط از سفت کردن اتصالات و آمار اتصالات سفت شده صحبت می شد.

یکی از دوستان اظهار می کرد که در جلسات تحلیل حوادث شرکت ما (یکی از شرکتهای توزیع برق) فقط در خصوص آمار باز بودن درب تابلوها، جعبه انشعابها و پستها بحث می شود. دوستی می گفت در جلسات تخصصی توسعه انرژیهای نوی شرکت ما فقط بحث ابعاد پارکینگها و پشت بام ها مطرح می شود.  بعدها و در جلسات سطوح بالاتر یا سازمانهای دیگر مرتبط، نیز با همین موضوع مواجه شدم و حتی  درصدد آن شدم که قانونی تحت عنوان “علاقمندی به تخصص زدایی از جلسات” را هم ارائه کنم. با این حال، با یک جستجوی ساده در اینترنت متوجه شدم که این مشکل مبتلا به کل جهان است، به نحوی که فردی به نام “Northcote Parkinson” با ذکر مصیبتی مشابه از حضور خود در جلسات طراحی و ساخت یک نیروگاه هسته ای، متذکر شده است که “بیشترین مباحثات و مستندات طرح و ثبت شده مربوط به پارکینگ نیروگاه بوده است”. همین امر باعث شد که پارکینسون قانون خود تحت عنوان “قانون علاقمندی به طرح مطالب پیش پا افتاده” را سالها پیش ارائه کند. نکته مثبت این جستجوی مختصر آن بود که متوجه شدم این مشکل که ناشی از کمبود متخصصین در حوزه های تخصصی است، مشکلی جهانی است و خاص جلساتی که بنده در آن شرکت می کنم نمی باشد. البته باید اضافه نمود که در این جلسات به اصطلاح تخصصی،  هر که کمتر می داند بیشتر هم می بافد. بگذریم…

نوشته‌های مرتبط

2 نظر

  1. حسین ارغوانی

    این قانون بیشتر مربوط به کشورهای عقب افتاده و در حال توسعه است.چون در این کشورها مدیران دوست ندارند که کارشناسانی صاحب نظر و دارای استقلال نظر با علم و اطلاعات و تخصص و تجربه کاری بیشتر از آنها در جلسات شرکت کنند. چون تصمیمات جلسات معمولا از قبل گرفته شده و حضور اینجور افراد ناجور سبب می شود تا برنامه ها و تصمیمات از قبل تعیین شده به هم بخوردو با چالش روبرو شود. در این میان جلسات کمیته تحقیقات از همه با مزه تر است. درآنجا مدیران به هم و به برخی استاید دکاندار دانشگاه حسابی نان قرض می دهند.

    پاسخ دادن
  2. حسین ارغوانی

    این قانون بیشتر مربوط به کشورهای عقب افتاده و در حال توسعه است.چون در این کشورها مدیران دوست ندارند که کارشناسانی صاحب نظر و دارای استقلال نظر با علم و اطلاعات و تخصص و تجربه کاری بیشتر از آنها در جلسات شرکت کنند. چون تصمیمات جلسات معمولا از قبل گرفته شده و حضور اینجور افراد ناجور سبب می شود تا برنامه ها و تصمیمات از قبل تعیین شده به هم بخوردو با چالش روبرو شود. در این میان جلسات کمیته تحقیقات از همه با مزه تر است. درآنجا مدیران به هم و به برخی استادید دانشگاه نان قرض می دهند.

    پاسخ دادن

مشارکت و نظردهی

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *