در سال ۱۹۳۹، محققی به نام  Metcalf با انتشار يک مقاله در خصوص پدیده بسیار مهمی که به افتخار او M-effect نامیده شد نشان داد که قرار دادن یک قطره (به اصطلاح خودش گلبول) لحیم بر روی نوار فیوز باعث می شود که فیوز در همان نقطه پاره شود. این اثر برخلاف انتظاری بود که از افزایش سطح مقطع لینک فیوز در این نقطه وجود داشت. در سالهای بعد، با توصيف پديدة اينترمتاليک که تشکيل فازهای آلیاژی مختلف ايجاد شده از نفوذ قلع به داخل عنصر حرارتی فيوز را توضیح می‌داد ،توصيف روشنتری از اثر M بدست آمد.