در تمامی کتابهای نگاشته شده در خصوص قابليت اطمينان سيستمهای قدرت به صراحت بيان شده است که قابليت اطمينان شبکه های فشار متوسط از قابليت اطمينان شبکه فشار ضعيف مشابه (هوایی / زمينی) پايين تر است. به عبارت ديگر، نرخ خطا در واحد طول شبکه های فشار متوسط (در يک دوره مشابه) بيشتر از شبکه فشار ضعيف مشابه است.  با اينحال در اين کتابها توضيحی راجع به علت اين امر ارائه نشده است.

يکی از مهمترين دلايل اين که قابليت اطمينان شبکه های فشار متوسط از قابليت اطمينان شبکه های فشار ضعيف کمتر است ، ناشی از ميزان شدت ميدان الکتريکی است. دو پديده مهم که به ترتيب به عنوان مهمترین منشاء خطا در شبکه های زمينی و هوايي تلقی می شوند عبارتند از پديده کربنيزاسيون مسير خطا (Fault Path Carbonization) و پديده آب درختی يا Water Treeing (واکنش پليمرها با آب)  در کابلهای XLPE.

شايان ذکر است که اين دو پديده تنها در حضور ولتاژهای بالاتر از پنج کيلوولت امکان شکل گيری دارند. به عبارت ديگر، گراديان ولتاژ در واکنشهای کرنيزاسيون و آب درختی نقش فعال ساز و کاتاليزور را ايفا می کند. به همين علت، در شبکه های فشار ضعيف احتمال بروز دو پديده آب درختی و کربنيزاسيون مسير خطا (که مهمترين عوامل فرسودگی شبکه  و  شکل گيری خطا در شبکه های فشار متوسط محسوب می شوند) در حد صفر است.

پی نوشت : پاسخ سوالی در همين رابطه :

سوال : چرا پديده آب درختی در مفصل خطوط فشار متوسط بيشتر مشاهده می شود (مثل تصوير همين پست)؟

پاسخ : در هنگام ايجاد مفصل، معمولا شيلد کابل صدمه ديده و دوباره بطور کامل و  با آرایش صحيح هم بندی نمی شود.