قابليت اطمينان زير شاخه ای از علم کيفيت توان است که به بررسی تاثير شاخص کيفيت توان “قطعی برق” يا “Interruption” بر مشترکين می پردازد. شاخص کيفيت برق Interruption در دو دسته شاخصهای کوتاه مدت و بلند مدت تعريف شده است. در دسته شاخصهای کوتاه مدت، دو شاخص قطعی های لحظه ای (با تداوم 30 سيکل تا 3 ثانيه) و قطعی های موقتی (با تداوم 3 ثانيه تا 1 دقيقه) و در دسته شاخصهای بلند مدت کيفيت برق شاخص قطعی های پايدار (با تداوم بیش از 1 دقیقه) تعريف شده است. بطور کلی قطعی برق به کاهش دامنه ولتاژ به کمتر از 10% ولتاژ نامی اطلاق می شود.

در بحث قابليت اطمينان با تعريف شاخصهای وابسته از شاخص Interruption ، ميزان تداوم قطعيها و تعداد مشترکين متاثر شده از آن در سيستمهای قدرت مورد مطالعه قرار می گيرد.