معمولا در بهره برداری سیستمهای قدرت هر دو واژگان Outage و Interruption به مفهوم قطع برق ارزيابی می شوند ولی دارای یک تفاوت عمده هستند :

Outage به معنی بی برق شدن يک يا چند قسمت از شبکه است که می تواند برنامه ريزی شده يا برنامه ريزی نشده باشد. در حالی که Interruption به معنی بی برقی است که لزوما توسط مشترکین برق احساس شود.

 به عبارت ديگر، شبکه می تواند دچار Outage شود ولی لزوما دچار Interruption  نشود (خصوصا اگر outage برنامه ريزی شده باشد)، در حالي که وقوع  Interruption حتما متناظر با Outage است.  همچنين Interruption هيچ وقت برنامه ريزی شده نيست.

Outage از ديدگاه کيفيت برق فاقد اهميت است، يعنی بهره بردار می تواند بخشی از شبکه خود را برای تعميرات از مدار خارج کند و مادامی که مشترکين اين خروج شبکه را بصورت قطع برق حس نکنند اصولا بحث به موضوع  کيفيت توان (یا قابلیت اطمینان به عنوان زیر شاخه آن)  ورود نخواهد کرد.