وقتی لیست 100 نفر تأثيرگذارترین انسانها بر تاریخ را مرور می کنيم (اينجا)، شايد وجود نيوتن به عنوان دومين نفر اين ليست و بالاتر از مسيح (که هم اکنون بيش از دو ميليارد نفر از مردم جهان پيرو اويند) کمی عجيب به نظر برسد.

1. Muhammad (570 – 632 AD) Prophet of Islam.

2. Isaac Newton (1642 – 1727) – British mathematician and scientist.

3. Jesus Christ (c.5BC – 30 AD) Spiritual teacher and central figure of Christianity.

4. Buddha (c 563 – 483 BC) Spiritual Teacher and founder of Buddhism.

5. Confucius (551 – 479 BC) – Chinese philosopher.

6. St. Paul (5 – AD 67) – Christian missionary and one of main writers of New Testament.

7. Ts’ai Lun (AD 50 – 121) Inventor of paper.

8. Johann Gutenberg (1395 – 1468) – Inventor of printing press.

9. Christopher Columbus (1451 – 1506) – Italian explorer landed in America.

10. Albert Einstein (1879 – 1955) German/ US scientist discovered Theory of Relativity.

سوال اين است: مگر نقش نيوتن چه بوده است؟

برخی نيوتن را آغاز کننده عصر رنسانس می دانند، زيرا در برکناری آموزه های خرافی  دينی و پيدايش عصر نوين در دل دوره تاريکی و جاهليت وسطايي نقشی بی همتا ايفا نموده است. وی اولين نفر در جهان است که نشان داد می توان يک پديده فيزيکی را در قالب يک رابطه رياضی تحليل و پيش بينی نمود. تا آن هنگام بنا به آموزه های دينی عصر کليسا، بشر گمان می کرد کيفيت و کميت هر پديده فيزيکی به صورت مستقيم توسط خداوند تعيين و مقدر می شود. ليکن نيوتن يک سطح واسطه به نام فيزيک را معرفی نمود و برای اولین بار يک پديده فيزيکی (جاذبه) را در قالب روابط رياضی منحصر و ساده نمود.

پی نوشت : امروزه واژه فيزيک آن قدر بديهی و ملموس شده است که هر چه فکر کردم تا برای دوره قبل از نيوتن معادلی برای آن پيدا کنم، مقدور نگرديد.